Impressie 31 dagen wake voor vrede

Joanneke Teijken vertelt over de dagelijkse vredeswake

Dank je wel voor je aardige groet, Marie Anne! 

Het gaat goed met de dagelijkse wake bij de ambassade van Rusland:

Elke dag staan we stil met een blanco wit A-4tje of zingen we liederen die van verschillende kanten worden aangedragen. Inmiddels al een flink stapeltje, met b.v. ‘Sag mir wo die Blumen sind?’ En ‘Blowing in the wind’ en wat meer kerkse liedjes die op oorlog en vredestichting slaan. Ook de canon ‘Dona nobis pacem’ of de mantra ‘Licht dat ons aansteekt’ behoort tot ons vaste repertoire.

Vaste prik is die lichtblauwe poster met ‘stop de oorlog’ – in 10-voud op een laken gespeld – aan het dranghek en natuurlijk ook de groen/gele vredesvlag of dat doek van ‘Vrouwen voor Vrede’.

Steevast maken we iedere dag een andere – aan de waan van de dag aangepaste – tekst om op een spandoek te bevestigen; vandaag was dat b.v. ‘Dit kleine groepje op UW stoep, kameraad Putin, vertegenwoordigt niet alleen

“BRUSSEL”, maar ook DE HEEEEEEELE WEEEEEEEERELD door de straat op te gaan met de oproep STOP MET UW HEILLOZE DROOM DIE HET VOORTBESTAAN VAN U EN ONS ALLEN BEDREIGT!’

Ondertussen komen er wat mensen voorbij, met ook hun verhaal en teksten, waarmee we dan het gesprek aangaan. Het aardige neveneffect is dat de vaste groep die behalve op donderdag – wanneer ook de klimaatwake onderhouden wordt – trouw een half of heel uurtje vreedzaam met elkaar staat te discussiëren over wat ons allemaal zo bezighoudt in de verschillende invalshoeken waar we vandaan komen en wat ons professioneel of als ‘pensionado’s’ naar dit stoepje brengt, een hechte ploeg wordt.

We hebben alle lastige vragen van politie en veiligheids- en schoonmaakploegen voldoende kunnen pareren en zelfs de door jou, Henk en Jan voor het HVI-contact bij de burgervader aangevraagde vergunning gekregen om hier te staan, tenminste tot Pasen.

Er komen ook wel amateurfotografen of freelancers langs met de bedoeling publiciteit te zullen geven aan onze demo, maar van slechts eentje weten we dat dat ook gebeurd is. Dat was van de Volkskrantcolumniste Merel van Vroonhoven, de v.m. AFM-topvrouw die zich heeft omgeschoold tot onderwijzeres voor autistische kinderen. Zij heeft inderdaad een stukje gepubliceerd dat zijdelings over onze actie gaat en waarin ze ook constateert dat de stoep zo leeg is…. Ik heb het artikel bewaard, maar misschien heb je het zelf al gelezen. Misschien is ze wel te benaderen voor een van de vacatures bij het HVI….., als ze nog wat tijd over heeft naast haar onderwijstaak…..?

Er komen ook schreeuwers langs en mensen die in het Russisch verwensingen roepen of mensen die een swastika bij Putin plaatsen of hem van een Hitlersnorretje voorzien. Die moeten soms mee naar het bureau, op aandringen van de ambassade.

De man die vlaggen van Oekraïne telkens ophangt, en die dan telkens weer door ambassadepersoneel worden weggeknipt, komt toch iedere dag weer een paar of een nieuwe aan het dranghek bevestigen.

Nou Marie Anne dit is het wel eventjes voor vandaag. Morgen is er weer een nieuwe kans om kameraad Putin te vergasten op een nieuw welgemeend advies om te kappen met zijn heilloze missie. 

[…]

Tot zaterdag misschien en een goede thuisreis gewenst.

met vredes groet,

Joanneke, xxxx